مهندس سیامک بصیری از سال ۱۳۶۸ مسیر حرفه‌ای خود را در حوزه مرمت، معماری و حفاظت از میراث تاریخی آغاز کرد؛ مسیری که به‌تدریج او را به یکی از چهره‌های اثرگذار در مدیریت فنی میراث فرهنگی استان فارس تبدیل کرد.

در ابتدای فعالیت، علاقه‌مندی او به حوزه بافت تاریخی و دغدغه نسبت به هویت شهری، مسیر کاری‌اش را شکل داد. در سال ۱۳۷۰ و با ورود به میراث فرهنگی استان فارس، مسئولیت‌های جدی‌تری بر عهده او قرار گرفت و در نهایت در سمت مدیر فنی میراث فرهنگی استان مشغول به کار شد؛ نقشی حساس که پایه بسیاری از تصمیم‌گیری‌های تخصصی در حوزه مرمت بناها و ساماندهی بافت‌های تاریخی بود.

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای مهندس بصیری، ایفای نقش به‌عنوان حلقه اتصال میان استادکاران تجربی و متخصصان تحصیل‌کرده مرمت بود.

او با درک اهمیت هر دو حوزه—دانش سنتی و اصول علمی—تلاش کرد همکاری میان این دو قشر را نظام‌مند کند و روند مرمت بناها را با رویکردی دقیق‌تر، هماهنگ‌تر و قابل استناد پیش ببرد.

در سال‌هایی که مدیریت پروژه‌ها، تخصیص بودجه‌ها و تعریف اولویت‌های مرمتی نیازمند حساسیت و دقت بالا بود، مهندس بصیری با نگاه فنی و شناخت عمیق از بافت‌های تاریخی شیراز توانست ساختار شفافی برای اجرای پروژه‌ها ایجاد کند؛ ساختاری که بر تعادل میان تجربه استادکاران و دانش تخصصی مرمت استوار بود.

امروز، تجربه او حاصل ده‌ها سال فعالیت میدانی، مدیریتی و کارشناسی در حوزه مرمت و حفاظت از میراث فرهنگی است؛ تجربه‌ای که برآمده از کار در دل بافت، شناخت از چالش‌های حقیقی مرمت و ارتباط مداوم با بدنه متخصصان و استادکاران این حوزه است.